Коръән укысам

Габдулла Тукай

Нечкәрә күңелем, Коръән алып укысам,
җаным киңәя,
Сәҗдәләргә ятам, тәсбих әйтәм,
Рухым ләззәтләнә, кинәнә.
Китә күңелем тулган тау – тау кайгы,
Шәркзыйлләләрдән пакъләнәм,
Аллаһыдан көтәм чиксез рәхмәт,
Әллә нәрсәдән сакланам.
Белмим, чынлап сорыйм: бу эшләрем
Якынлыкмы минем Аллага,
Мохтасар түгел, фәтва сорамыйм,
Зәкятләрем дә юк, алдамам.
Җыелган да яшем, күзгә тула,
Шәһадәт сүрәсе шаукыма,
Тәүкыйнадан сикереп “Аллаһу әкбәр!”
Дигән таушым чыга фәукыма.
Һәр аяттән көтәм әллә ниләр,
Күп өмидләрнең ачкычын.
Күңел көзгеләре ялтырый да,
Эзлим мин бәхетләр баскычын.