Манаралар, айлы манаралар.

Тәрәзәмнән мәчет күренеп тора,
Манарасы аның яшел фәсле.
Түбәсенә кунган алтын ае
Чакырып тора үзенә картны – яшьне.

Һәркөн иртән шул мәчеткә карыйм,
Аумаганмы, димен, манарасы.
Тыныч кына ятып буламыни –
Гел болганып торгач заманасы.

Тәгәрәде күпме манаралар
Чалма чалган башлар белән җиргә.
Урак белән чүкеч ясап куйдык,
Айны кушып тәре белән бергә.

Берләштердек шулай, укмаштырдык.
Динне, телне, гореф – гадәтләрне.
Озыннарны Урак урып торды,
Чүкеп торды Чүкеч шәбрәкләрне.

Сезне кискән саен, манаралар,
Үзебез дә гел кыскара бардык.
Манаралар белән киселә - киселә
Бөеклеген җуйды безнең халык.

Манаралар, айлы манаралар,
Заман йөзен күрсәтүче көзге.
Сезне кисеп – сезне аудармыйлар,
Сезне кисеп – аударалар безне.

Показать список оценивших

Ответить