Иман әлифбасы.

Лена Шагыйрьҗан

Алдан күреп алданулар...
Ышанычлар – җимерек, ватык...
Көя төшкән җаныбызга
Иман яңартырга вакыт!..

Телдән язып, деннән язып,
Яшәгәндә хәвефләнеп,
Изге бер сүз килә телгә,
Шәрехләп үз хәрефләрен...

Таркатсаң да таралмаслык
Бербөтен ул, әйтсәң җыеп:
Төп кануны яшәешнең
Дүрт хәрефкә беткән сыеп:

Иман – Ирек ул иң элек,
Һәм – Мәхәббәт аннан килеп,
Иман – Акыл, Иман – Намус –
Иман әлифбасын белик!..

Калыр җирсез – иманасыз,
Имансызга чыкса бәндә.
Төзәлмәслек чирләр булып,
Җан бушлыгы кайткан тәнгә...

Яшим дисәң исән – аман,
Иманыңа табын, инан:
Айга карап пышылдыйм мин,
Берүк Раббым бирсен иман!..

Авызым тулсын иман белән,
Җаным тулсын иман белән.
Иман китерер вакыт җиткән
Һәммәбезгә берәм – берәм!!!